Met mijn interactieve projectie “Weerspiegeling” wil ik de bezoeker een spiegel voorhouden. Letterlijk, omdat het publiek zichzelf kan zien in een geprojecteerde regenplas. Figuurlijk omdat ik ze confronteer met hun vaak negatieve associatie met regen. Het lijkt alsof we vergeten zijn hoe we vroeger als kind juist konden genieten van neerslag, door in plassen te springen. Door deze reflectie, hoop ik mensen eraan te herinneren dat je sommige situaties, zoals het weer, niet kan veranderen, maar wel hoe je ermee omgaat.
Bij traditionele storytelling volg je vaak het verhaal van een personage, maar bij interactief storytelling kan je van de kijker de protagonist maken. Dat brengt interessante mogelijkheden met zich mee: De bezoeker kan namelijk zelf keuzes maken. Blijft de bezoeker stilstaan om de installatie te observeren of juist te gaan springen?
Zodra de bezoeker besluit te springen ontstaat er kleur in de plas. Daarmee herschrijft de deelnemer mogelijk het verhaal dat hij/zij/die aan zichzelf verteld over regen. Hoe meer er in de plas gestampt wordt (door één of juist meerdere mensen) hoe kleurrijker en groter de plas wordt. Het is fantastisch om een groep mensen schaamteloos te zien springen alsof ze weer even kind zijn. Scrol naar beneden voor meer info.
Geluidsartiest Bastian Benjamin maakte een passende, interactieve soundscape erbij.
In samenwerking met:
